Αντικείμενα

Δυσκολία

Το στήσιμο μιας εγκατάστασης σ’ έναν εσωτερικό χώρο, παρέχει το πλεονέκτημα του χρόνου και μια αίσθηση ασφάλειας. Τι γίνετε όμως, με τις παρεμβάσεις στο δημόσιο χώρο; Τα παρακάτω, είναι περισσότερο ασκήσεις, παρά ολοκληρωμένες προτάσεις . Κράτησαν μια με δυο μέρες, εντοπίστηκαν από τους εργάτες καθαρισμού και εξαφανίστηκαν. Είναι μια διαδικασία ανοιχτή, υπό σκέψη και αρκετά τα ζητήματα που πρέπει να ξεκαθαρίσω. Ποια η σχέση των αντικειμένων με τον χώρο; Διακοσμητική; Παρεμβατική; Σημειολογική; Να συνεχίσω απλά για τη χαρά της πράξης ή επικαλούμενη τον κυνισμό των ημερών, για να εμπλουτίζω το αρχείο μου;

unfocused play

  Περπατώντας στον δρόμο, συνειδητοποιώ πολλές φορές, ότι προκειμένου να πάω από τον ένα προορισμό στον άλλο, το ενδιάμεσο, η διαδρομή, είναι χωρίς εικόνες. Ένας κενός τόπος. Δεν προσέχω πολλά απ’ όσα διαδραματίζονται, ή απλά υπάρχουν γύρω μου, επειδή απλά θέλω να φτάσω κάπου. Το οικείο και το ανοίκειο, κοινός τόπος. Κοινή γλώσσα, η εικαστική γλώσσα. Τη σκάλα, ένα αρχιτεκτονικό στοιχείο, λειτουργικό στη χρήση, ανοίκειο στη σχέση, την χρησιμοποιώ ως υπενθύμιση, παρά ως κατάδειξη. Παρεμβαίνω, αλλάζοντας το χώρο, είτε σκηνογραφικά, είτε εμποδίζοντας την ανάβαση και κατάβαση των διερχομένων με ήπια ή περισσότερο επιθετικά μέσα. Τι πρέπει να συμβεί προκειμένου να σηκώσω το βλέμμα και να δω;

Walking down the street, I realize many times that to get from one destination to another, in-between, the route, is without images. An empty space. I don’t pay attention to much of what is happening, or simply exist around me, because I just want to get somewhere. The familiar and unfamiliar, commonplace.  The Common language, the artistic language. A staircase, an architectural element, of purposeful use, unfamiliar in connection, is used as a reminder, rather than an acknowledgment. Stepping in, changing the space, either in stage design, or by preventing the ascending and descending of bystanders with a mild or more aggressive means. What must happen in order to make me look up and see?